بازیافت حرارت در مولدهای گازسوز؛ از اگزوز تا آب ژاکت
حرارتی که از اگزوز و سامانهٔ خنک‌کاری مولد خارج می‌شود، منبع انرژی ارزشمندی است که با مبدل‌های مناسب به آب گرم و بخار تبدیل می‌شود.
ترازنامهٔ انرژی یک مولد گازسوز معمولی نشان می‌دهد که حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد انرژی سوخت به برق تبدیل می‌شود و بیشتر باقی‌مانده به شکل حرارت از دو مسیر اصلی خارج می‌شود: گازهای داغ اگزوز و مدار آب خنک‌کاری موتور که شامل آب ژاکت، روغن و اینترکولر است.
گازهای اگزوز معمولاً با دمایی در حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد از موتور خارج می‌شوند. با عبور این گازها از یک مبدل یا دیگ بازیافت، می‌توان آب داغ یا بخار با فشار پایین و متوسط تولید کرد. مدار آب ژاکت نیز حرارتی با دمای حدود ۸۰ تا ۹۰ درجه در اختیار می‌گذارد که برای گرمایش، آب گرم مصرفی و چیلرهای جذبی تک‌اثره مناسب است.
طراحی سامانهٔ بازیافت باید به‌گونه‌ای باشد که عملکرد موتور را مختل نکند. افت فشار مجاز در مسیر اگزوز، کنترل دمای برگشت آب خنک‌کاری و پیش‌بینی مسیر کنارگذر برای زمان‌هایی که مصرف‌کنندهٔ حرارت در مدار نیست، از نکات کلیدی است.
گروه تانیر در طراحی نیروگاه‌های تولید هم‌زمان، از مرحلهٔ امکان‌سنجی میزان و دمای حرارت قابل بازیافت را با نیاز حرارتی مصرف‌کننده تطبیق می‌دهد و بخشی از تجهیزات فلزی مسیر اگزوز، از جمله سایلنسر و کانال‌ها، را در کارگاه‌های خود می‌سازد.
