هفت عامل مؤثر بر بازده مولدهای گازسوز در بهره‌برداری
بازده اسمی در کاتالوگ با بازده واقعی در سایت یکی نیست. بار، دمای محیط، کیفیت گاز و نگهداری، تفاوت را رقم می‌زنند.
نخست، سطح بار: مولدهای گازسوز در بار نزدیک به نامی بیشترین بازده را دارند. در نیروگاه چندواحدی، بهتر است تعداد واحدهای روشن طوری تنظیم شود که هر واحد در بار بالا کار کند، نه اینکه همه در بار جزئی بچرخند.
دوم و سوم، دمای هوای ورودی و ارتفاع از سطح دریا: هوای گرم و رقیق، توان و بازده موتور را کاهش می‌دهد. تهویهٔ مناسب سالن یا کانتینر و جلوگیری از گردش هوای گرم به ورودی موتور، در تابستان اثر قابل توجهی دارد.
چهارم، کیفیت و فشار گاز: ارزش حرارتی و عدد متان گاز بر تنظیمات احتراق اثر می‌گذارد. ایستگاه تقلیل فشار و فیلتراسیون باید گاز پایدار و تمیز به مولد برسانند. پنجم، تنظیم احتراق: نسبت هوا به سوخت و زمان‌بندی جرقه باید به‌طور دوره‌ای کنترل شود تا هم بازده حفظ شود و هم آلایندگی در حد مجاز بماند.
ششم، سلامت سامانهٔ خنک‌کاری: رسوب در رادیاتورها و مبدل‌ها دمای کار موتور را بالا می‌برد و توان را محدود می‌کند. و هفتم، نظم در نگهداری: شمع، فیلتر هوا و روغن فرسوده، بازده را به‌تدریج و بی‌صدا پایین می‌آورند. تیم‌های بهره‌برداری گروه تانیر این شاخص‌ها را به‌طور مستمر پایش می‌کنند تا مصرف ویژهٔ سوخت هر مولد در محدودهٔ مطلوب باقی بماند.
